هوای یک غزل ناب، در هوای نفس

نشسته در سر من، باز یاد های نفس

رها نه می کند ام هرچه بی خیال شوم

خراب کرده مرا داغ و ماجرای نفس

تمام شادی و لبخند من از آن اش باد

به جان من بشود درد دست و پای نفس

و در نبود نفس زندگی که ممکن نیست

خدا سرشته دلم را فقط برای نفس

نفس تو نیستی  و فکر و ذکر من شده است

مرور خاطره در بین و لابلای نفس

کجاستی که خبر از دلم نه می گیری

ای میلی، نامه ای، زنگی، بگو کجای نفس؟

 

 

نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 18:16 توسط آصف آشنا| |